Dzisiaj chciałabym się pochylić nad być może nieistotnym tematem, ale takim, który chodzi za mną od dłuższego czasu. Nic w tej kwestii nie zmienię pisząc o tym, ale wyrzucę to z siebie.
Poziom w szkołach w naszym kraju nie jest zły, ale też nie jest rewelacyjny. Jest bardzo nierewelacyjny jeśli spojrzymy na nauczanie języków obcych. I pal licho niemiecki, francuski czy rosyjski, ale angielski- język łatwy, prosty i przyjemny kuleje jak dwudziestoletnia suka.
Sama uczyłam się angielskiego przez jakieś 10 lat w różnych szkołach. I wstyd się przyznać, ale mimo dobrych ocen moja wiedza zaczynała się i kończyła na Aj em ju ar 😀
Jedyne co jest dobre w tym wszystkim to świetna nauczycielka jeszcze w podstawówce. Dzięki niej to słynne aj em ju ar znam. Gdyby nie ona to ciężko byłoby i z tym. Po pierwsze była to nauczycielka z pasją, po drugie uczyła nie tylko tego co w książce, ale też tego co przydatne. Opowiadała o tym jak leciała pierwszy raz samolotem do Stanów, o amerykańskich świętach i td i wszystko po angielsku! Co drugie słowo, ale dzieciaki rozumiały, resztę wyłapywały z kontekstu 🙂 Sto lat temu nie miałam dostępu do internetu, jedynie z książek mogłam się dowiedzieć takich historii lub od tej świetnej nauczycielki. Sprawdziany były nie byle jakie jak na dzieciaki, ale mimo to każdy dużo zapamiętywał z lekcji, które były prowadzone ciekawie. Potem było już tylko gorzej… I tak cała moja wiedza z tego języka to wiedza z podstawówki.
Jakoś tak ponad rok temu ocknęłam się. Z koleżanką weszłyśmy w dyskusję na temat tego języka i wakacji. No bo jak tu jechać na wakacje na drugi koniec Europy bez języka. Zaczęłam się zastanawiać i tak jeden, drugi, trzeci znajomy z angielskiego też tylko aj em ju ar. Wokół poziom ten sam. W szkole nie nauczyli, a i później język nie był potrzebny. Jedynie osoby, które wyjechały do pracy za granicę język ogarniali, bo jakoś musieli kupić chleb czy masło na obczyźnie. (Chociaż znam i takie trudne przypadki, że ktoś siedzi sobie kilka ładnych lat w angliach czy innych szkocjach i tylko aj em ju ar 😀 ).
Pomyślałam dość. Po pół roku nauki “na własną rękę”, bez nauczycieli, książek i tp mój angielski był na tyle dobry, że na wakacjach mogłam sobie pogadać z ludźmi. Gadałam jak najęta, prawie jak po polsku 😀 Wiecie to może głupie, ale byłam dumna, że bez przeszkód mogę się targować, żartować, lub po prostu pogadać przy lampce wina z Grekami. Żałuję tylko, że tak późno się za tę naukę wzięłam.
Co mnie zaskoczyło najbardziej? W Grecji każdy ale to każdy zna angielski. Było mi wstyd. Bo tam osiemdziesięcioletnia babcia nawijała po angielsku i kilkuletnie dzieciaki, które zaczepiały na ulicy żeby zapytać skąd jesteśmy i co słychać. W telewizji wszystko było po angielsku, a przy niektórych programach jedynie greckie napisy.
Marzy mi się, żeby i u nas programy w tv były emitowane w ten sposób. Marzy mi się, żeby w szkołach nauczyciele uczyli z pasją. Kto w naszych szkołach układa te durne programy? Dlaczego po prostu nie gadać z dzieciakami? Jasne gramatyka jest potrzebna, ale wiecie co? Gramatyka sama wchodzi do głowy nieświadomie. Gadasz, gadasz, gadasz i w pewnym momencie uświadamiasz sobie, że tej gramatyki nieświadomie używasz! Tak było ze mną. Uczyłam się na zasadzie- gadaj 😀 Gadałam i samo wszystko układało się w całość.
Ja wiem, że może jakieś błędy językowe popełniam, ale nie boję się mówić, pytać i poprawiać. I tak po roku mogę powiedzieć- znam angielski i jestem z tego dumna 🙂
Aj em ju ar…i co dalej ?
Komentarze
18 odpowiedzi do „Aj em ju ar…i co dalej ?”
-
Ej serio? W której części Grecji byłaś? Ja w Atenach nie mogłam się dogadać z nikim, policjanci zero angielskiego, zaczepianie osoby drogę tłumaczyły na migi, a straganiarze prędzej potrafili powiedzieć coś po polsku lub rosyjsku.
Raz jeden tylko o dziwo właśnie starszy pan sam nas zaczepił, i zapytał czy nie trzeba pomocy, a drugi raz – młody chłopak krzyknął do nas gniewnie: do home!
Oczywiście w hotelu obsługa mówiła po angielsku, ale oni muszą, i na tym się skończyli angielskojęzyczni Grecy jakich spotkałam.-
*go home tam miało być – te emocje, te wspomnienia 🙂
-
Hehe ryli?:) W sumie to byłam na Krecie, taka może inna Grecja trochę 😉 Ale dosłownie z każdym można było się dogadać po angielsku 🙂
Kurcze niby jeden kraj, a tak przepaść, może nie jest tak źle z nami ? 😉
-
-
ja zawsze w szkole byłam ta 4, a potem już trójkowa z angielskiego. Do czasu kiedy pojechałam do Irlandii do pracy- musiałam się dogadać i koniec! W kąt poszedł wstyd, łamałam i kaleczyłam język, ale się dogadałam i potem już mi zwisało czy mówię poprawnie czy nie- grunt, że każdy mnie rozumiał- gorzej ze zrozumieniem rdzennych Irlandczyków ;P
-
Grunt to się dogadać i gadać przede wszystkim, wg mnie najlepsza metoda 🙂
No tak Irlandia, Szkocja itd. to tacy "nasi górale" czy kaszubi- niby język ten sam, a dwa razy trzeba się zastanowić o co im chodzi 🙂
-
-
Wiesz co, chyba zależy na jakiego nauczyciela się trafi. Nie przeczę, że poziom nauki w polskich szkołach jest coraz niższy, jednak nadal są nauczyciele z pasją i zaangażowaniem. Ja całe szczęście spotkałam takich na swojej drodze i mówię płynnie po angielsku do tego stopnia, że po testach na studiach byłam w grupie zaawansowanej. Nie chodziłam na prywatne lekcje, a wszystkie umiejętności wyniosłam ze szkoły.
-
I chwała nauczycielom z pasją!
Ja przez niemal całe życie nie trafiałam dobrze w anglistów 🙁
Ale nadrobiłam ufff 🙂
Szkoda mi tylko, że nie każdy ma chęć nadrabiania…
-
-
w polskich szkołach jest za duży nacisk na gramatykę – angole i tak nie używają 12 czasów tylko jakieś 5-6 na co dzień…potem niektórzy nawet jak umieją to mają opory , bo myślą: czy dobrze mówię, a może to inny czas, zrobię z siebie debila…
dla mnie najważniejsze są słówka i podstawowa gramatyka, resztę idzie się douczyć w trakcie – tak jak piszesz 😀
Głupotą też jest wałkowanie tego samego co 3 lata – wszystkie czasy, itp, częściowo w podstawówce, ale w gimnazjum i liceum to samo…
Masz rację dużo jest nauczycieli bez pasji…
I ostatnia rzecz: języka trzeba się jednak uczyć samemu – wiem to po sobie, czytanie blogów, artykułów, oglądanie bbc, filmów, seriali (nawet na początku z ang napisami), tłumaczenie piosenek, rozmawianie po ang ze znajomymi, albo zalogowanie się na stronie gdzie można pisać z ludźmi z całego świata 😀
i takie małe podlizywanko: fajne masz blogi 😀-
Wymieniłaś chyba wszystkie przykłady, z których korzystałam ucząc się 🙂
Zgadzam się ze wszystkim co napisałaś 🙂
I takie małe dziękuję dla Ciebie za małe podlizywanie 😉
-
-
Jedź do Paryża…angielski na gówno się przydaje 😀
Ale zgadzam się, że poziom nauczania jest denny. Nawet na studiach…nawet studiując stosunki międzynarodowe…
Gdyby nie to, że mam w sobie zapał do nauki języków, to nie umiałabym nic.-
Kiedyś pojadę do Paryża i sprawdzę 😉 Relację zdam tutaj 😉
Osobiście miałam kontakt tylko z kilkoma Francuzami- na moje szczęście ogarniali angielski. Ach najwyżej nauczę się francuskiego 😉 -
Francuzi sa bardzo zarozumiali-oczekują że wszyscy turyści będą umieli mówić po francuzku. Taka prawda. Jedziesz do Francji,to masz umieć francuski. 😛
-
Jakie łachudry 😛
-
-
W Wiedniu jest tak samo. Niestety, w Polsce lata komuny zrobiły swoje, a nieudolne rządy nie robią nic, żeby sytuację zmienić. W budżetówce liczy się tylko kasa i układy, a tego komu zależy na dobru Ojczyzny prędzej czy później usuną, bo jest zagrożeniem dla stałego porządku rzeczy. Smutne ale prawdziwe.
-
Trudno się z Tobą nie zgodzić 🙁
-
-
Zgadzam się z tym. W Polsce mało kto zna angielski a przecież żeby mieć angielski komunikatywny to wcale nie takie trudne 😉 Ja podstawy angielskiego może i załapałam dzięki szkole, nawet w przedszkolu chyba miałam ^^ Ale ogólnie głównie angielski poznałam dzięki muzyce 😉 Tak już mam że wolę 100 razy bardziej angielskie piosenki od tych polskich, zawsze najpierw słyszałam piosenkę a potem szukałam tekstu , tłumaczyłam sobie żeby zrozumieć co śpiewam pod nosem i tak załapałam wiele słów 😛 Tej gramatyki do tej pory nie ogarniam tak jak to w książkach uczą ale sklecić podstawowe zdania sklecę i ze wszystkimi się dogadam. Gramatyka tylko zniechęca dzieci moim zdaniem bo zamiast uczyć się tego co potrzeba to siedzą i wkuwają gramatykę i 100 milionów odmian… no na co to komu ? I tak używa się tylko jednej czy 2 ;p
-
O to to! Szkoła to tylko mnie ogłupiła jeśli chodzi o angielski, a okazało się, że wystarczy się za to wziąc samemu i o szok, jaki to łatwy język 😀 Grunt to się dogadać 🙂
-
-
Do pewnego poziomu da się w szkole nauczyć angielskiego, ale kuleje przede wszystkim swoboda mowy. Zbyt długo tracimy czas na dobór słów i czasów, a gdyby nie Internet, nie znalibyśmy słownictwa potocznego, bez którego nie da się porozumieć.
Dodaj komentarz